zondag, september 20, 2009

Vertellen

Treasure IslandImage via Wikipedia

Op een bepaald ogenblik zag de bemanning van een schip een ander schip, dat blijkbaar volkomen verlaten aan het rondvaren was. Ze roeiden er heen, en het enige wat ontbrak was de reddingsboot. Verder was alles intact aan boord, men vond er zelfs halfleeg gegeten borden, net alsof alle in grote haast was verlaten.
De verzekeringsmaatschappij probeerde van alles en nog wat, maar kon niets weerleggen aan de bizarre feiten. Alles maar dan ook alles was normaal aan boord, de lading was intact, niets ontbrak en er waren geen sporen van geweld of van een of andere ramp.

Dit is geen verhaaltje, het is echt gebeurd, zo'n honderd jaar geleden weliswaar, maar het is authentiek.

Maar vannacht lag ik op dat bizarre verhaal te denken, en het is niet moeilijk daar een hele vertelling bij te bedenken. Het is een bron om je vertelkunst wakker te schudden.

Wat is er met de bemanning gebeurd ? Waar zijn ze naar toe ?
Op een of andere manier moeten die mensen verschrikt zijn geweest, zo erg, dat ze alles achterlieten en in de reddingsboot stapten en wegroeiden van de dreiging.
En daar kun je gaan putten in je eigen griezelkabinet...
Het is duidelijk dat ze of iets gezien of iets gevoeld hebben, of beide.
Ik zie plots grote grimmige wolken rook uit het ruim komen met groenige vlammen doorspekt, een verschrikkelijke geur doordringt het hele schip, en je voelt de het ganse casco trillen onder de spanning van de immense hitte... In paniek vlucht iedereen van boord, en pas als ze op verschillende mijlen afstand zijn, merken ze op dat het schip rustig en onaangetast door wat dan ook verderzeilt...

Of ze worden plots geconfronteerd met verschrikkelijke piraten die zonder dat ook maar iemand iets zag, plots vanuit het niets het schip opstormen. Ze zijn verlamd van schrik als de kapers dwars door hen heen en dwars door alles heen lopen. In paniek troppen ze bijeen en worden door de opdringende geestespiraten in de richting gedwongen van de reddingssloep.

Of boven het schip verschijnt een geheimzinnig vliegend voorwerp, en de een na de ander verdwijnen de bemanningsleden, zo zijn ze er, zo zijn ze er niet meer... Verschillende springen in paniek in zee. Het tuig verdwijnt, en de resterenden laten de reddingslope neer om de anderen te gaan zoeken...Ze horen steeds weer, uit steeds verschillende richtingen geroep om hulp, en dwalen zo steeds verder en verder weg van het schip...

Je ziet, je kunt met een dergelijk gegeven je fantasie laten "vliegen"...
... en toch lijkt het wel of onze gedurfste fantasiën de werkelijkheid niet kunnen verbluffen. Als je eens zit te grasduinen in alle bizarre feiten die in de loop van onze geschiedenis werden genotterd door heel betrouwbare en eerlijke mensen, over feiten die zo gek zijn dat we ze niet of bijna niet kunnen geloven...
Neem nu de vele vissenregens... Er zijn letterlijk honderden meldingen van vissenregens, waarbij plots vissen uit de hemel vielen. In de gekste gevallen is dit gebeurd bij klaarlichte hemel! Anders zou je je kunnen inbeelden dat door een wervelstorm een vijver leeggezogen werd, en vele kilometers verder weer op de aarde geworpen wordt, maar bij een wolkenloze hemel lijkt dit heel bizar...
Als er nu een blok ijs uit de hemel valt, wordt de schuld gelegd bij overvliegende vliegtuigen die hun toiletten hebben gespoeld en dergelijke, maar als we die meldingen zien in documenten uit 1600 en 1700 en zo, dan fronsen we de wenkbrauwen...
En als er nu eens geen vissen maar vogels uit de hemel vallen, dan lijkt dat wel heel gek. Een deel van de vogels bekomt nadien van de doodsmak, en vliegt op eigen kracht weg. Dat lijkt dan dubbel bizar, want waarom vlogen ze niet eerder, waarom vielen ze überhaupt ?

Dat er vogelsoorten bij waren die in dat deel van de wereld niet voorkomen maakt het nog maar wat eigenaardiger...

Er is al van alles uit de hemel gevallen, op een bepaald moment een soort haren, met hele massa's. Een deel ervan is bewaard gebleven en blijkt na modern wetenschappelijk onderzoek een soort draadalg te zijn ...

Nee, onze fantasie is maar schamel in vergelijking met de werkelijkheid.

We leven op een wonderlijke wereld, waarin alles wel op een of andere manier verband houdt met het andere, maar in veel, heel veel gevallen hebben wij nog steeds geen uitleg voor de dingen. Voor mij zijn dat gewoon wonderen, voor komende generaties zal het wellicht natuurkunde zijn. Maar weet je, ik heb er niet echt behoefte aan alles te weten, alles te doorgronden, laat mij maar een heel pak heerlijke wonderen, dingen die me verbaasd doen staan die me verrassen.

Ik stel me voor dat in een wereld waar niets meer vreemd is, ook de fantasie dood is... en dat, dat zou verschrikkelijk zijn.

tot de volgende ?

Geen opmerkingen: