vrijdag, februari 27, 2015

Beeldenstorm

De Islamitische Staat is bezig al de beelden en bouwwerken van het oude Babylonië te vernietigen, want het zijn beelden van valse goden, of beelden uit een tijd die er niets meer toe doen, beelden en gebouwen van voor de Profeet...

Het erge is dat het hier net de regio betreft die zowat de bakermat is van onze geschiedenis. Het is wellicht daar dat het geschrift is ontstaan, en als dusdanig de basis van waaruit de kennis over de wereld is verspreid geworden. Op die manier is het eigenlijk een beetje van ons allemaal, niet alleen van de bewoners van deze streek.

Maar het is niet de eerste keer in de geschiedenis dat we een beeldenstorm kennen... Onder meer de zo hoog geprezen Romeinen deden het wel eens, en we herinneren ons uit de lessen geschiedenis de beeldenstorm (In het katholieke onderwijs werd dat dik in de verf gezet), maar we kunnen ook denken aan het nazisme en aan het communisme onder Stalin, die ook heel wat boeken en beelden vernietigde.

Het is dus niet nieuw.
Het is ook niet iets van veel vroeger...
Het is veeleer iets van alle tijden. (Denk onder meer ook aan de vernietiging door de Spaanse conquistadores in Zuid Amerika, die het deden om de beschaving te brengen... djudedju)

Maar het was toen en nu heel erg om de restanten van de oude beschavingen te zien verdwijnen. Als westerlingen liggen wij nu niet meer wakker van het "goddelijke" van een beeld van Zeus, maar in de periode van de bekering van onze gewesten door het prille christendom, werden dergelijke beelden ook vernietigd, of kregen ze een ander betekenis. Beelden van Isis werden afbeeldingen van de Heilige Maagd en dergelijke. Men bouwde over een heilige plaats een kerk, om op die manier de "valse" verering onmogelijk te maken. Bij oude kerken in het Noorden kun je in de versieringen in hout en steen nog heel wat heidense beelden terugvinden.

We moeten dus niet versteld staan, en hen niet als barbaren betitelen, we deden in de tijd dat wij in een religieuze strijdpositie verkeerden, eigenlijk krek hetzelfde.
Daarmee wil ik de feiten zeker niet vergoelijken... Integendeel, maar we moeten beseffen dat wij eigenlijk net zo schuldig zijn of kunnen zijn.

L' histoire se répète... de geschiedenis herhaalt zich voortdurend... Ook nu weer.
Ik heb, als ik kijk in mijn leven, de stellige indruk, dat we nog nooit zo vlug zijn geëvolueerd als in deze tijden, tot je plots wordt geconfronteerd met een beeldenstorm, en beseft dat al die verwezenlijkingen eigenlijk niets of heel weinig hebben gewijzigd aan de mens.

Dat doet me denken dat wij wellicht als soort op een doodlopend spoor zitten. Onze soort lijkt niet meer verder te evolueren. We leren bij, we maken nieuwe en toffe dingen, we doen zelfs aan manipulatie van genen en DNA, maar echt evolueren naar een hogere soort ? Forget it !

Meer zelfs, de bevolkingsexplosie zou er kunnen op wijzen dat wij als soort vlak voor het einde staan. Een wanhopige poging van de natuur om de soort te bestendigen, en in feite mede daardoor het einde verhaasten.

Ik vind dat niet erg. Ik vind niet dat wij verdienen ten eeuwige dage te blijven bestaan als soort. Er zijn meerdere factoren die er op wijzen dat het tijd wordt dat de wereld weer een "herbakken" wordt. Dat wij de dinosaurussen gaan zijn van de soort die na ons komt.
Zal het een "verstandige" soort zijn?
Wat heet verstand ?
Steeds meer komen we tot het besef dat de meeste dieren niet alleen instinct hebben, maar ook verstand, al is het een andere soort verstand dan wij als mens hebben...

Maar ik denk dat het goed is te beseffen dat wij als soort wellicht niet eeuwig zijn...  Wellicht komen er andere soorten na ons. En als ik een prognose mag doen ? Ik gok op insecten...

tot de volgende ?

1 opmerking:

Woelmuizenier zei

Het ziet er inderdaad naar uit dat de mens denkt het uiteindelijke eeuwige eindpunt te zijn. Crown of creation. Toch is er het besef dat deze kroon nogal onder verweringssymptomen lijdt.
Twee denkrichtingen proberen die kroon tot nieuwe glans te brengen:
1. we moeten de natuur begrijpen en ons daaraan aanpassen (groene nostalgie)
2. we moeten de natuur begrijpen zodat we ze aan onszelf kunnen aanpassen (groen opportunisme)
Een derde scenario wordt nauwelijks overwogen: de natuur begrijpen en de rol van de mens als integraal deel van de natuurlijke ontwikkeling te begrijpen.
Het mag voor ons, mens, onaangenaam klinken maar de 'natuur' houdt niet van het status quo.