De echt ramp in Fukushima

Image by quapan via FlickrDat ik laat ben om te bloggen, dat ligt dus aan mijn kapper...of liever kapster, want 't is een lieve dame die mijn hoofd weer wat fatsoeneert, en mijn baard met zo'n kleine 10 cm heeft ingekort. Maar nu ben ik dus terug, voor een wijle, want straks belt ze dat ik mijn wederhelft mag gaan afhalen... Want zij wordt nu onder handen genomen. Maar bij de dames, alhoewel het daar alleen het hoofdhaar betreft, duurt de bewerking veel en veel langer, ik denk dat het zo wat middag zal zijn voor ik haar terug kan halen. 't Worden dus wellicht boterhammen of pasta deze middag.
Daar mijn hoofdhaar steeds ijler wordt, neemt mijn baard in vergelijking steeds meer en meer tijd in beslag. Vooral het feit dat ik een "vierkante" baard wil, is daar de schuld van. Het lijkt immers simpel om iets recht af te knippen, maar je moet het maar eens proberen. Maar ja, na afloop heb ik dan een nette baard à la Leopold II.
Je kunt niet geloven hoeveel mensen er wat jaloers kijken naar mijn baard. Dat hoor je het best op een rommelmarkt of zoiets, waar de mensen wat makkelijker met elkaar babbelen. En nu en dan hoor ik dan ook dat het feit van het vierkante model hen wel bevalt. Je moet toegeven, het is een model die je niet zo vaak ziet. De meesten die een echt lange baard hebben, kiezen voor een wilde baard, of voor een rond model. Maar ik hou van dat Leopold II model, dus ga ik er ook voor. Dat ik er nu en dan een stuk laat afsnijden , dat is omwille van de handigheid. Als hij te lang is, dan hangt hij al eens in de weg (en in de soep...).
Ik ben van mening dat een baard ook onderhouden moet worden, dat het net moet zijn. Net zoals de haag moet het proper staan. Ik hou niet van die wilde baarden die alle kanten op pieken, maar natuurlijk is dat gewoon mijn gedacht, en wellicht zijn er anderen die net niet van dat recht-af-geknipte houden.
Heb je het gehoord of gelezen van die Japanse kerncentrale ? De ramp lijkt nog steeds niet ten einde te zijn, en in een straal van 30 km wordt bewoning afgeraden omwille van het te hoge stralingsgevaar... Heb je er al eens bij stilgestaan hoeveel grond dat eigenlijk is? Als de afstand tot de zee dertig km zou zijn, en we dus een nette cirkel kunnen uitzetten, dan spreken we over 2826 vierkante kilometer, als ik mijn formule van de oppervlakte van een cirkel goed herinner... Dat is een enorm stuk land ! en dat in een land waar de mensen nu al op elkaars lip wonen. Onze kust is maar een 60 km lang, dus zou zowat heel West Vlaanderen onbewoonbaar zijn... (Of een andere provincie, want de meesten zijn zowat even groot)...
Daar komt heel wat bij kijken ! Niet alleen moet je die mensen evacueren uit dat gebied, maar je moet ze ook opnieuw huisvesten. Bovendien, laat ons eens West Vlaanderen als model nemen, wat staat daar niet aan erfgoed, die dan staat te verkommeren ? Neem nu Brugge, die scone, laat dat eens 20 jaar staan zonder enig onderhoud... Als je na twintig jaar terugkeert mag je het opkuisen met stoffer en dweil !
Ook de natuur zou in die tijd zowat alle landbouwgrond hebben heroverd, en om er terug landbouwareaal van te maken, zou heel wat werk en middelen kosten. Na die twintig jaar zou men weer mogen spreken van ontginnen... Of misschien maakt men er tegen dan een natuurgebied van...
Maar er is meer! Als gans onze kust besmet is, dan verdwijnt niet alleen het toerisme en de visvangst, maar worden ook de dijken twintig jaar lang niet meer onderhouden, met alle gevolgen van dien. Stel dat we een storm hebben van het gehalte van 1953 (of was het 52 ?), en dat de zee een stuk land overstroomd. Het water zou er blijven staan, en we zouden op zijn minst weer brakke gronden hebben...
Nee, het klinkt zo heel simpel, een straal van 30 km ontruimen... voor de duur van vermoedelijk 20 jaar (of iets meer)...
Ook menselijk is het een drama... Je hebt je werk, misschien heb je een eigen bedrijf opgericht, je hebt een vriendenkring, je familie woont bijna allemaal in de omgeving, je woont dicht genoeg bij je oude moeder om nu en dan te gaan kijken of alles nog OK is... Dat is dus plots allemaal weg... Je komt in een nieuwe streek terecht, wellicht helemaal niet meer in de omtrek van je familie, je kunt met Allerheiligen niet meer je doden gaan begroeten, en het graf van je zoon staat daar wellicht te verkommeren... Zou je je eigen dingen mogen meenemen, of wordt alles aan de grens van die 30 km dan ook nog eens gescreend, en zodra de geigerteller één bliepje te veel geeft, weg damitt???
Nee, Tjernobyl en Fukushima... Echte drama's zijn dat, die veel dieper gaan dan die loze woorden 30 km veiligheidszone...

Daar woonden mensen...
daar was een gemeenschap
daar waren vriendenkringen
families
gezinnen

en nu trekt men dat allemaal met wortel en al uit, en hoopt dat het ook wel elders zal groeien...
Hoe is dat ook weer van die oude bomen en het verplanten? Leefgemeenschappen zijn eeuwenoude bomen...

tot de volgende ??

Het waterspaarbekken...

Image by arneheijenga via FlickrAls mijn memorie goed is, is die waterplas eertijds aangelegd ten behoeve van het industrieterrein (toen in oprichting)... Maar nu is het een heerlijk viswater, en voor het eerst mogen wij, oudjes, er met onze vergunning van de stad Oudenaarde er ook gaan vissen. Deze namiddag wellicht voor de eerste keer. Ik weet potverdorie niet eens hoe ik bij dat water geraak, maar volgens Luc kunnen we tot bij het water rijden...en er is 1000 kilo vis op gestoken, dus... Hoop doet leven... (en vissen)

Ik heb er ook geen idee van hoe diep het water daar is, maar er zou heel veel vis op zitten, want de visclubs houden daar hun wedstrijden (Wellicht daarom dat ze daar vis op steken, en niet in het park voor die 10 oudjes die daar gaan vissen...) Maar nu mogen we dus ook daar ons lijntje uitwerpen...

Er is maar één uitzondering: we mogen er niet vissen als er een wedstrijd is. Toch even nakijken... djudedju, vandaag houden ze toch wel een wedstrijd zeker  ! Maar ja, de kalender der wedstrijden is maar liefst 3 bladzijden (recto/verso) vol !!! We gaan moet mikken om daar eens te kunnen gaan vissen. We gaan dan maar naar het park... zoals vroeger, en hopen dat de karper al weer bijt, en dat Luc nu eindelijk weer eens een karper vangt, en Marnic zijn eerste aan de lijn krijgt... Ik wil met liefde een keer geen beet aan mijn karperlijn hebben, als zij twee eens geluk hebben !

Maar we gaan dus vissen!

Gisteren was het hobby, en het was er heel stil, de leden waren allemaal heel voorzichtig en wijs aan het schilderen bezig. Onze Ste Amelberga nadert stilaan de voltooiing... Mariette was er ook terug, na maanden afwezigheid wegens ziekte. Ze is nu eindelijk echt aan de beterhand, maar Madeleineke zat er maar wat ziekjes bij, het was er stikheet, en zij zat te rillen van de kou. Als je het mij vraagt zit ze met wat griep.

De meesten hebben het fatsoenlijk gedaan... Ik zal er wel wat werk aan hebben om hier en daar wat te fatsoeneren (zo hebben ze de koperdraad, die deel uit maakt van het beeld, overschilderd, zodat die niet meer of amper zichtbaar is...). Maar ik ben tevreden, het is weer eens bewezen dat de mensen veel meer aan kunnen dan ze zelf vermoeden, als ze maar dat duwtje krijgen om er eens aan te beginnen. Na de Ste Amelberga ga ik een paar "lichte" creatieve oefeningen geven, zodat ze weer wat ontspannen, want nu zijn er die heel erg gestresseerd zitten te schilderen... Gewoon omdat ze denken dat ze het niet goed zouden doen... en zoals gezegd, ze doen het voortreffelijk !

Ik moet wel heel de tijd eens hier, dan weer daar wat raad en tips geven, en verf leveren... Want iedereen kreeg een vel aluminiumfolie om de verf op te mengen, en kreeg dan de nodige verfsoorten om telkens een kleur te maken en te schilderen. We hebben daartoe grote potten acrylverf aangeschaft.  Het moeilijkste was wel om hen te leren verf te mengen. Iedere keer waren er die gewoon alle verf bijeen roerden, in de plaats van het mengsel op kleur te maken. Er is op die manier wel wat verf verprutst, maar ja, dat mochten we verwachten. Maar ook dat hebben ze dus geleerd... alles gaat, als je maar wilt.

straks ga ik het lokspijs maken voor de karper... en deze namiddag, op hoop van zege !

tot de volgende ?

Een premie per geschorste werkloze ????

Image by Getty Images via @daylifeDe NVA van Bart De Wever toont zijn ware gelaat !
Ieder weldenkend mens weet dat er werkloosheid is. Ieder weldenkend mens weet dat er in alle "voordelen" van de sociale zekerheid misbruiken zitten, dus weet iedereen dat er ook in de werkloosheid profiteurs zitten, maar om daarom iedereen over dezelfde kam te scheren ??

Werkloosheidsvergoedingen zijn geen geschenk, het is een tegemoetkoming aan het slachtoffer van de werkloosheid. Dit is een individueel recht. Daarmee wil ik zeggen dat ook de vrouw van een strontrijke zakenman recht moet hebben op werkloosheid, als ze daardoor wordt getroffen. Misschien ben je het daar niet mee eens, maar het is en moet een individueel recht blijven, want anders zit de kans er in dat die bewuste vrouw na het overlijden van haar man, of na een echtscheiding geen recht meer heeft op werkloosheid, of althans opnieuw haar recht moet behalen en dus een geruime tijd moet werken vooraleer dat recht weer wordt bekomen.
Met andere woorden, het individuele recht mag en kan niet beïnvloed worden door het "gezinsinkomen".  Er is wel een verschil tussen een werkloze gezinshoofd of een samenwonende. (En daar zitten dan mensen met een veel te kleine werkloosheidsvergoeding in verhouding tot het werkelijke inkomen voor het ganse gezin !!!)

De bedoeling van de werkloosheidsvergoeding is niet alleen een tegemoetkoming aan de werkloze, het is ook van economisch belang. Stel dat mensen die werkloos worden geen inkomen meer hebben, dan zijn dat mensen die niet meer of veel minder kunnen kopen. Door minder kopers moet er ook minder geproduceerd worden, wat weer aanleiding geeft tot meer werklozen, en je ziet zo de neerwaartse spiraal ontstaan.

Als we dan ook een werkloze schorsen, dan zien we in de praktijk dat de meesten daarvan moeten opgevangen worden door OCMW, en dus krijgen we alleen een verschuiving van betaler, of een broekzak-vestzak-operatie. Het enige werkelijke verschil is dat OCMW wél naar het gezinsinkomen zal kijken, en dat mevrouw van de rijke zakenman geen OCMW zal ontvangen. Maar als ze de echtgenote is van een schatrijke rentenier, dan zal ze wel een vergoeding ontvangen, want in ons systeem zijn renten nog niet echt gelijkgesteld met inkomen uit arbeid... (Ik heb ooit een man gekend die een veertigtal huizen in eigendom had, en genoot van het OCMW...)

Men zou wel op een of andere manier de profiteurs van het systeem moeten kunnen herkennen, en deze dan eventueel schorsen, maar dat is heel moeilijk... Voor een groot stuk door de manier waarop de dienst werkt... Ik heb reeds jaren geleden gezaagd en geklaagd dat het systeem niet correct is, en niet werkt naar behoren. Een klein voorbeeldje: een jongeman studeert als als ingenieur, maar vindt niet onmiddellijk werk. De jongeman wil echter niet zitten wachten op een job, en als hij de kans krijgt om te werken in de bouwnijverheid als handlanger, pakt hij dit mee, om ondertussen van de straat te zijn, en om toch iets te verdienen. Als die man nu werkloos wordt in die job, dan staat hij niet meer ingeschreven als ingenieur, maar als bouwvakarbeider.... Maar er is nog een tweede, veel belangrijker aspect aan deze zaak !!!! Als er een job vrijkomt voor de ingenieursfunctie, dan wordt deze man niet opgeroepen, hij is immers aan het werk... Met andere woorden, in de praktijk wordt hij voor zijn ijver gestraft ! Het gevolg is dan ook logisch ! Iemand die afgestudeerd is in een bepaalde richting, durft geen andere job meer aannemen, uit schrik nooit meer aan "zijn" of "haar" werk te geraken waarvoor ze studeerden...
Men zou de zaken moeten omkeren, en de mensen die opteren voor een tijdelijke job in een andere functie dan hun diploma, zouden moeten beloond worden, en zij zouden eerst moeten in aanmerking komen voor de job van hun studierichting.

Maar dat klaag ik nu al meer dan twintig jaar aan, en er is nog steeds niets veranderd...
Het gevolg: er zijn legio jonge werklozen die werkloos lijken te blijven, terwijl er wel degelijk werkaanbiedingen zijn... Dit lijkt dan op profitariaat, maar is het dus niet, omdat het systeem hen in werkelijkheid belet om tijdelijk een andere functie te vervullen, op risico van nooit meer in hun eigen job terecht te raken.

De uitlating van de NVA is dan ook gewoon dom en helemaal niet sociaal. Ze bezijzen hiermee dat ze duidelijk wel héél erg rechts zijn, en helemaal geen oog hebben voor de slachtoffers van de maatschappij. Wie zal dan de volgende zijn ? De invaliden?  Of gaan we dan meteen de weg op die nationaal socialisme ooit propageerde????
Ik ben ook Vlaming, maar ik ben niet rechts te noemen, wellicht ook niet helemaal links, maar in een maatschappij kunnen we maar leven als we alle leden van die maatschappij mee nemen. Mensen uitzonderen, afzonderen van de maatschappij, dat hebben we al eens gezien...en dat leidt tot heel erge dingen !

tot de volgende ?

de tuin

Image by Pingu1963 via FlickrVoor ik het vergeet te melden: morgen is er wellicht geen blog... moeder en ik gaan er een dagje op uit... Als ik al zou bloggen, zal het dus héél laat zijn... Dus, zus, nee, ik ben niet ziek.

Ik ga dringend eens moeten beginnen aan het tuinierswerk... Wat de pippo's op de radio ook vertellen, mijn hortensia's moeten dringend gekuist worden, de nieuwe bloemknoppen staan er al ik, en de oude zijn nog niet verwijderd. Straks kan ik niet meer bij de stengels van de oude vuile bloemen om de nieuwe plaats te geven. Ook op aan de achtertuin moet een en ander gebeuren, mijn brousse wordt te brousse-achtig, straks moet ik sluipwegen gaan bewandelen om mijn kippen nog terug te vinden. Waarom groeien al die dingen ook zo vlug ? Ik weet wel, we zitten hier in het vruchtbaarste deel van ons belgiekske, maar van mij mogen sommige dingen best wat minder enthousiast gaan woekeren!
Ik heb daar een klimroos staan, die na al het klimwerk besloten heeft om ook maar eens weer te gaan afdalen, en die zwiert nu met zijn doornige takken over mijn tuinwegel. En geloof maar de briefjes niet die de tuinders aan je plantjes hangen ! Zo heb ik hier een klimmer die maar 3 meter hoog wordt, maar al minstens zeven meter langer is geworden. Hij staat momenteel te bloeien en te geuren dat het te ruiken is tot binnen.
Gisteren was het hier ook een lekker geurtje... Voor de deur hebben ze enkele duizenden liter beer (aal) over het veld gegoten. Tegenwoordig wordt dat in de grond in gespoten, en zou je minder last hebben van de stank. Ja dag Jan, beer stinkt sowieso, ook al spuiten ze het in de bodem in. Wellicht is de grond voor mijn deur druk bezig boeren te helpen om het mestactieplan wat evenwichtiger te maken, maar van mij mogen ze de beer gerust thuis houden, ze hoeven het niet zo nodig hier voor mijn deur te brengen.
Bij het terugkeren van de rommelmarkt nog vlug eens de winkel binnengegaan, de Delhaize in Schorisse. Ik zag een stokbrood staan, en besloot dat maar mee te nemen... Aan de kassa zag het oplettende meisje van dienst dat het stokbroodje 3.99 euro kostte... Dat kan niet, dus besloot ze het nog eens te proberen.... 3.99 (samen al 7.98 !). Nee, dat kon niet juist zijn. Dus de Chef er bij geroepen.... de chef: "Nee, dat kan niet, doe het nog eens...3.99 er bij. De chef gaan kijken naar de stand om de prijs te weten. Nieuwe prijs ingebracht, en de code nog eens bekeken. "Lijkt pertang juust!" "Probeer nog eens."  +3.99.... dan al de foute bedragen annuleren, en nakijken of ze wel allemaal weg zijn... Enfin, nog eens terug gekeken naar de lange file aan de kassa en dan naar huis met een stokbroodje...
Ik kan zeker niet klagen over de inzet van dat vriendelijke meisje, maar waarom ze de barcode zo nodig keer op keer op keer moesten uittesten???
Nu ja, zo blijft het werk in het land, en geef toe, het voorbeeld dat we momenteel krijgen van de leiders van dit apenlandje...
Hoe meer zij leiden, des te meer wij lijden.
Weet je wat, als ze uiteindelijk toch nog besluiten over te gaan tot herkiezing, dan schrijf ik met dat heerlijke rode potlood over gans de kiesbrief dat ze mijn stem van vorig jaar nog ongebruikt in de kast hebben liggen...
de idioten

tot de volgende ?

De rommelmarkt is er weer !!!

Image via WikipediaDe eerste buiten-rommelmarkt is er weer. Althans hier in onze regio, best mogelijk dat er ergens anders al waren, maar ik ga niet heel ver, dus was Geraardsbergen voor mij de eerste. Hier zeggen we Giesbèrgen, met een lange è-klank, wat neigend naar een aa.
't Was goed waar je in 't zonneke kon lopen, maar in de schaduw (de schaave) was 't maar koud. Eén aankoop gedaan... een wandelstok. Hij staat al bij de hoop in de hal.
Wel een blij weerzien met een deel van de markters, als je een vaste klant bent van de rommelmarkten, dan kennen een boel van die mannen je, en spreken je aan. Het is een beetje een gevoel van thuiskomen.
Morgen gaan we weer, ik weet nog niet precies waar we gaan voor kiezen, want er zijn er al een paar... In het hoogseizoen kun je tientallen markten doen op een weekend (als je dat al zou willen...)

Het is fijn om weer eens iets anders te hebben om te doen. Momenteel is alles wat mijn gedachten wat verzet, van harte welkom. Bovendien werkt al die miserie ook nog eens op mijn rug, en heb ik veel meer en veel sneller pijn dan anders. Blijkbaar is lichaam en geest veel meer één dan we denken... ?

In het terugkeren hebben we nog wat boodschappen gedaan in Brakel, maar de zaterdag is het véél drukker dan anders... Alhoewel we maar enkele kleinigheden moesten hebben, waren we bijna een half uur kwijt. Voor ons is dat niet gewoon. Wij zijn mensen die naar de winkel gaan en vlugvlug nemen wat we nodig hebben, en dan weer naar huis. Wij zijn dus ook de mensen die heel ambetant rondlopen als het warenhuis het weer eens heeft nodig gevonden om alles op een andere plaats te zetten, want wij hebben geen interesse in een kijk-ronde... Aan ons verdien ze wellicht niet veel, en zeker geen winst aan hun verhuis van de waren in de winkel zelf...

Gek, weet je dat we alle twee wat onwennig lopen omdat we niet naar het rusthuis moeten naar tanteke ? Misschien gaan we nog wel eens naar de kliniek. Hopende dat we nu wat kunnen praten, ook al is ze dement, maar de laatste keer was ze zo ver weg, dat er echt niets meer aan te doen was.
Weet je, het wordt nu echt zomer... de rommelmarkten zijn er weer !
(en de baan zit tjokvol wielerterroristen)
... en we hebben al zwaluwen gezien !

tot de volgende ? (Op de foto: Manneke pis van Geraardsbergen, de oudste van het land !!!)

Linux 20 jaar jong !

Image via WikipediaVerwacht van mij hier geen stuk geschiedenis, noch een technisch of technologisch exposé, nee, ik wil gewoon het feit melden dat Linux twintig jaar oud is, en Microsoft ondertussen mijlen ver achter zich heeft gelaten.
Verwonderd ?
Toch is het zo!
Alleen op het vlak van de PC heeft Microsoft nog een voorsprong ( zo'n 90 % !) op Linux, maar in alle andere zaken waar een soortement computer in zit, is het al Linux wat de klok slaat. Zelfs als je werkt op een computer die is aangesloten op een netwerk, is de kans héél erg groot dat dit een Linux-systeem is. Je GSM, je GPS, je hartmeter en passenteller in je uurwerk, je tablet (als het geen Mac is) is Linux.
Bij mij komt dat over als af Linux een stille werker is, in alle bescheidenheid, en zonder overal in grote letters op te zetten LINUX... Bijbels gezien is bescheidenheid een deugd. Waarvan akte.

Ik denk dat ik nu een jaar of 5 Linux (lees Ubuntu) gebruiker ben, en nog steeds tot mijn volle tevredenheid. Ja, er zijn ook tekortkomingen aan, maar die zitten aan ieder systeem, en ik heb het niet alleen gratis, ik mag er mee werken op de manier die ik wil, en mag het aanpassen aan mijn eigen behoeften, en daarvoor putten uit een schier onuitputtelijke voorraad software, die ook al gratis is... Wat wil je nog meer ? Ik lees dat Windows 7 eindelijk weer eens een stabiel systeem is, na al de miskleunen is dat een verheugend feit, maar niettemin is het ook nog steeds het systeem dat het meest onderhevig is aan virussen en andere malware. In de jaren dat ik met Ubuntu werk, heb ik bij mijn weten nog geen last gehad van een virus. Let wel, ik zeg niet dat er nooit eentje binnenkwam, maar door het systeem heb ik er nooit last mee gehad. Ik heb sinds enige tijd een antivirus-programma op mijn systeem, maar dat zit er niet voor mij, maar om zoveel mogelijk te verhinderen dat ik - zonder het te weten- een virus zou doorgeven aan u, Windows- en Mac-gebruiker.
Nee, ik ben echt tevreden van mijn Ubuntu... Het enige wat soms kriebelt bij mij, is de lust om ook eens te kijken bij Open Suse, of Mint, of Red Had, of Knoppix of een van die vele andere Linux-systemen...

Het is zomer... 's Nachts is het nog wel koud, maar tijdens de dag is het warm en zonnig, en mijn linde vertoont al wat groen, het zijn nog wel wat kleine pietepeuterige blaadjes, maar ze tonen al dat speciale groen van de linde. Aan mijn meidoorn (met roosvormige bloemetjes, staan voor de eerste keer een hele boel bloemknopjes, en mijn Camelia's zijn al bijna uitgebloeid... De straatkanten staan weer met frisgroen gras te pronken... De wereld krijgt weer kleur.

Ik weet niet of je je al eens hebt pogen in te leven in de gezinssituatie van iemand die door een pedofiel werd misbruikt? Niet doen, je slaapt niet meer, je eet niet meer en je zou warempel beginnen drinken van ellende. Het ergste is dat de getroffen kinderen er niet kunnen over praten, het is wellicht te erg, en ze vreten alles op, terwijl het wellicht ook henzelf op vreet. 's Nachts worden ze huilend wakker, in panische schrik, en kunnen of durven niet praten over wat hen beroert. Ik wens het mijn ergste vijand niet toe...
Als het juist is dat je ook zondigen kunt in gedachten, dan zal ik branden in de hel in alle eeuwigheid, want ik heb nog nooit zoveel nachten achtereen moorden gepleegd als de laatste weken. Ik heb er bovendien genot in geschept dat op de meest pijnlijke en langzaamste manier te doen... En er over schrijvend krijg ik al weer goesting om die kerel te kelen... Ik sta niet alleen in die woede, zelfs in de bijbel lees ik dat ons Heer die kerels met een molensteen om de nek in het diepste van de oceaan zou willen kegelen...
Sinds enige tijd is mijn vergevingsgezindheid op nul gezet... Ik ben alleen vol van de verbittering en van medelijden met de slachtoffers, en van woede op de dader.
Ach, ik weet dat ik het in werkelijkheid nooit zou kunnen, maar misschien helpt het in gedachten wraak nemen wel een beetje om het te verwerken...
Machteloos... van binnen verterend.

tot de volgende ?

dementie

Image by Nationaal Archief via FlickrGisteren zijn we bij tanteke langs geweest... Ze ligt daar nietig te wezen in het veels te grote hospitaalbed. Haar kleur gaat meer naar de kleur van oude eik, dan wel naar haar normaal kleurtje, en ze zit vol blauwe plekken, op haar keel zelfs een grote bijna zwarte plek. Of ze ons echt  herkende wist ik niet, maar ze lachte toch toen ze ons opmerkte. En dan begon ze te babbelen, bijna onverstaanbaar in het begin, maar op de duur begon ik klanken te herkennen, en hoorde ik dat ze aan het vertellen was wie er al allemaal waren langs geweest en hoeveel bier ze wel hadden gedronken. Ze noemde een boel namen op, waaronder Julia, mijn schoonmoeder, die al heel lang geleden de uitgang van de cinema van het leven heeft gevonden... Vroeger kon je wel twintig maal antwoorden op dezelfde vraag, nu hoeft dat niet meer, ze leeft nu in een eigen wereld.
Je ziet dat nog bij mensen die uit een zware verdoving komen, plots lijkt de dijk der dementie in één klap door gebroken.. Waar er voorheen nog enige herkenning was, lijkt alles nu in een klap weg geveegd.
We zijn niet lang gebleven, je kunt er toch niets doen. Maar op het eind bleek plots dat ze toch heel goed wist wie we waren, want ze aan al de bezoekers voor de andere patiënten wilde ze vertellen wie en wat ik was... Heel bizar, vooral toen ze wilde dat ik al die andere mensen ook zou kennen...
Ik hoop dat de nevel van de verdoving nog wat optrekt, maar ... afwachten maar.
Vandaar zijn we (eindelijk) op bezoek gegaan bij Jacky, een vroegere buur en goede kennis, die nu al maanden thuis verpleegd wordt door zijn Jacqueline. Beiden zijn al een end in de zeventig, en voor Jacqueline moet het een verdomd zwaar leven zijn. Jacky ligt daar te liggen spreekt niet veel meer, kan niet meer zelfstandig eten. Hij was al heel lang diabetes-patiënt, en heeft bovendien al zo lang ik hem ken, te maken met de gevolgen van een of andere tropische ziekte uit zijn Congo-tijd... Vorig jaar hebben ze zijn ene been afgezet tot aan de knie, en eigenlijk moest men ook het tweede been afzetten, maar dat durven ze niet meer gezien zijn toestand. Nu zijn daar stukken van die gewoon moeten afvallen... en ondertussen pijn doen. Dagelijks komen ze hem verplegen, maar de ondersteek en dergelijke, dat doet Jacqueline allemaal zelf. Dokters zegden haar dat ze hem beter in een verzorgingstehuis zou plaatsen, maar dat wil ze niet hebben: "Hij gaat hier maar buiten als hij zijn oogjes heeft gesloten, of als ik het echt niet meer kan!"
Dapper mens !
... en echte liefde...
Grenzeloos en mateloos. In goede en kwade dagen.
Wat kunnen kleine mensjes plots heel groot zijn !

Heb je, in zo'n omstandigheden, ook het gevoel, dat wij maar tot aan de knoesels komen van die mensen ? Ik kan me dan zo klein voelen...

Kijk, dat zijn voor mij de echte Heiligen ! Veel meer dan sommige van die zoeterige bidprentfiguurtjes ! Dat zijn mensen van vlees en been, met hun grote en kleine kanten, die plots zichzelf overstijgen en zich volledig ten dienste stellen van hun medemens, grenzeloos, mateloos geven... Ik geloof niet in dat zoeterige, in de levende bidprenten, maar des te meer in dat grootse.

En telkens ben ik dan ook blij, blij dat ik dergelijke dingen heb gezien en meegemaakt, dat ik weet dat er ook mensen zijn die geen oorlog voeren, maar alles doen, meer doen dan ze eigenlijk kunnen, voor een ander.
Dan ben ik weer blij bij de species Mens te horen...

tot de volgende ?