Revolutie ?

Image by Frank_Eßers via FlickrHeb je ook met grote ogen zitten kijken naar de beelden uit Londen en aanhangen ?
Enige jaren terug zagen we net zo iets in Parijs en Marseille en aanhangen...
En laatst in Brussel hinderen opstandigen de brandweer het blussen van een brandende bakkerij...
Gezelle zou zeggen: daar loert entwat, daar roert entwat...
Eigenlijk zou ik Noorwegen ook in het rijtje moeten zetten. Wat die man daar deed is en was ook het gevolg van het feit dat mensen racisten zijn.
Wij hebben iets tegen mensen die op ons gebied een andere taal spreken, een andere kledij dragen, er iets anders uitzien, kortom we willen ons gebied strikt aan onszelf en onze gelijken voorbehouden.
Vreemden, als ze geen toeristen zijn, of geen sportvedetten, zijn hier niet echt welkom, tenzij ze komen om een specifiek soort werk te doen waarvoor we onszelf te goed achten (De vele Italianen die in de mijnen kwamen werken zijn daar een voorbeeld van).
Indertijd stopten we die vele vreemde arbeiders in een soort woonwijken, allemaal samen, een beetje uit het zicht... Nu zien we dat vreemde arbeiders dat ook automatisch doen, en dan spreken we van gettovorming, en vinden we dat ze die wijken verloederen.
Het gevolg van deze samenhokking is dat die mensen hun eigen taal blijven spreken, en zich veel minder aanpassen aan de wereld waar in ze nu wonen. Dit taalverschil is er onder meer de mede-oorzaak van dat ze veelal met een taalachterstand vertrekken in het onderwijs, en daardoor veelal laaggeschoold blijven, en in een mindere economische tijd uit de boot vallen, en langs de straat lopen, in groepen van die anderstaligen... Onbegrijpbaren, met een andere mentaliteit, een ander geloof, en een degout van dat volk dat op hen neerkijkt.
Dat volk, het onze dus, kijkt inderdaad wat neer op die massa die niet "wil" werken, en bovendien onbegrijpelijke dingen tegen elkaar broebelen.
Ooit zaten we met een groep Vlamingen op een terras in Gérardmer, in de Franse Vogezen. We zaten te praten en te lachen, tot plots een Frans echtpaar begon te reclameren omdat wij met hen zaten te spotten... Helemaal niet waar, maar wij spraken een onverstaanbare taal en zaten te lachen...
Wij voelden ons beledigd.
Als de gastarbeiders bij ons zich dan beledigd voelen, dan begrijpen wij hen niet, en vinden hen arrogant en onwelvoeglijk.

Het is niet zo simpel allemaal... Steeds meer dwingen honger en ellende volkeren om massaal te gaan trekken naar gebieden waar misschien wel eten is. Deze toevloed dwingt de daar wonenden om maatregelen te nemen, en die toevloed veroorzaakt er werkloosheid en bijkomende armoede. Onze weelde steekt dan de ogen uit (wij gaan daar rijkelijk als toerist gaan rondkijken !), en velen proberen dan ook naar hier te komen, om mee te eten van de koek.
Wij zouden het in hun geval wellicht ook doen.

Eigenlijk zou de oplossing te vinden zijn in wat meer wederzijds begrip.... Maar de taalbarrière en het andere gedrag en andere godsdienst... allemaal niet zo simpel. Joden leven al eeuwen onder ons, maar door hun andere gedrag en andere godsdienst zijn ze nog steeds een groep apart.

Dat die jeugd nu opstandig is, iedere kans om dat duidelijk te maken aangrijpt, is begrijpelijk, maar geen oplossing en niet goed te keuren, en het maakt de weg naar elkaar nog veel moeilijker.
Het lijkt wel of de oplossing steeds verder weg komt te liggen.
Op die manier komen we er nooit, en komt er ooit echt een soort opstand van. Een oorlog tussen autochtonen en allochtonen. Zij willen hier blijven, want hier is geld, eten en welvaart, zelfs in hun getto is het stukken beter dan waar zij vandaan komen.

Hoogtijd dat we op een of andere manier bruggen leggen naar elkaar. Met respect voor elkaar, maar hen duidelijk makend dat zij zich moeten voegen naar de hier heersende wetten en de samenleving hier, waarin zij een volwaardige plaats moeten krijgen, zodat ze zich echt integreren.

Ik krijg zo net een telefoontje: Tanteke is zonet overleden...
Ik ga nu naar ginder, om het nodige te doen.
Tot de volgende ?

Winkelen in la Douce France...

Image via Wikipedia't Was weer de moment om te gaan winkelen naar Auchan. Een en ander was uitgeput, en dus kreeg ik een netjes ingepakt verzoek om mijn trouwe gade naar Auchan te Leers te voeren.
Ach, niet dat we zo verschrikkelijk veel nodig hebben, maar een paar Franse producten hebben ons hart gestolen. Ik denk hierbij in de eerste plaats aan kaas... Ik ben verslingerd aan Ecume de Wimereux. Dat moet je echt eens proeven, dus als je in Le Nord bent, koop dan dat kaasje maar eens, het is heel lekker ! Natuurlijk zijn er daar heel wat meer kazen, en net als Nederland en België en wellicht nog een pak andere landen, zijn er in Frankrijk een massa lekkere kazen. Voor iemand die de reuk kan verdragen, en houdt van pittig kan ik Vieux Lille en/of Maroilles aanraden (deze beiden liggen heel dicht bij elkaar qua smaak en geur !)
Wij houden van Kaas, met een hoofdletter. Anny heeft ze liever wat zachter, ik liever wat pittiger en van mij mogen ze ook felle geur hebben... Maar die écumes de Wimereux is niet echt zeer geurig, en is ook niet echt pikant... maar het is verdraaid lekker.
Misschien is het ook een tip voor een uitstapje, ga naar de Pas de Calais, en je zit meteen in de regio waar ook het mooie kuststadje Wimereux ligt... Met heerlijke duinen.
Voor Mensen uit West Vlaanderen en Zuid-Oost Vlaanderen is het maar een uitstapje, maar je bent meteen in een andere wereld. Leuk om mee te pakken Cap Blanc Nez, waar je de krijtrotsen hebt. Met wat geluk is het net laag tij, en dan kun je op het strand niet alleen silexknollen vinden, maar ook pyrietknollen (markassiet). Voor kinderen die stenen verzamelen een paradijs !

Wil je er een ietwat langere trip van maken, bezoek de St Omer, en ga eens varen op de Watergangs, dat zijn restanten van de drooglegging van de moerassen die daar eertijds lagen. Nu kilomeeeeterssss kleine kanaaltjes met verrukkelijk helder water, je ziet er echt de vissen zwemmen !

Hehe, ik lijk wel een toeristische gids voor Frans Vlaanderen, maar het is dan ook een streek die heel wat biedt. Je moet het echt een of enkele keren bezoeken , en het is bovendien niet ver. In Cassel heb je bv ook radio Tyl Uylenspieghel, een radio in Frankrijk die grotendeels "Vlams" uitzendt. Bezoek er ook eens de kerk, er hangt een mooie Rubens !

Het wordt steeds moeilijker, maar met wat geluk hoor je er hier en daar ook nog "Vlams" klappen.
Voor niet West-Vlamingen een moeilijke taal, voor West Vlamingen een thuiskomen in de taal van je grootouders.

De winkel in Leers is weer een helemaal anders ingericht, en je moet meer wat zoeken, maar nu en dan vind je dan ook dingen die je hier niet of zeer zelden ziet... Onder meer een ganse afdeling Oriëntales, waar je alles niet alleen Halal ziet, maar ook kruiden en lekkers die ons niet bekend is. In Ronse hebben wij ook zo'n winkel, maar toch zag ik er nog wel wat andere dingen.

Maar alhoewel wij deze morgen al vroeg op weg waren, is het toch zowat middag als we terug kwamen, dat is dus de reden van die late blog... Sorry voor wie al eens ging piepen.

Tot op heden kregen we nog geen telefoontje van het rusthuis, dus tanteke is nog altijd onder ons. Ik hoop dat ze niet moet afzien. Doodgaan lijkt me niet erg, als je er niet moet bij afzien. De dood hoort nu eenmaal bij het leven. Natuurlijk is het wel erg voor wie heel vroeg moet gaan, maar na een normaal vol leven lijkt het me inderdaad een stuk van het leven. Ik zit er niet op te wachten, maar ik heb al heel wat meer jaren gekregen dan wijlen ons vader. Dus ben ik dankbaar voor iedere dag.
Ik schreef bijna voor iedere mooie dag, maar dat mooi, dat maak je zelf. Net zoals geluk... Dat is gewoon leren het leven te nemen zoals het komt, en er al het goede uit te peuren.

Misschien moet je het goede leren vinden, maar dat is vooral een kwestie van niet te ver te zoeken. Geluk dat is de kleine dingen van alle dagen.

Ik ga stoppen, het eten is klaar !

tot de volgende ? (op de foto: pyriet of markassiet... Meestal vind je dat in een roestbruine knol, eventjes open kloppen, en daar is het mooie !)

Vive la Wallonie... of zoiets...

Image by Crossett Library Bennington College via FlickrIn het boekje met alle (nu ja..) rommelmarkten in België/Belgique, ha ik gezien dat er een grote rommelmarkt was in Ogy. Dat is een dorpje dat deel uitmaakt van Lessen (Lessines), en amper een kattesprong over de taalgrens ligt.
Er waren meerdere grote weiden opengesteld als parking, en het was inderdaad een grote en mooie rommelmarkt, en tot mijn blijdschap stelde ik vast dat de meeste Walen echt hard hun best doen om in het Nederlands met je te praten.
Ik vond er een prachtboek met al de werken van Frans Masereel... Een prachtig boek ! Ik zag het ooit in het Nederlands liggen, maar het was onbetaalbaar. Nu in het Frans, en heel erg schappelijk van prijs... Toch nog wat afgeboden en ja hoor, een echt koopje.  Wie Masereel kent, weet dat dit een zeer waardevol boek is !
Op de foto een mooi voorbeeld van zijn werk (vooral houtsneden). On vader zaliger was een fan van Masereel, die niet alleen mooie werken maakte, maar veel werken met een sociale bewogenheid.

Wat we ook vonden was een kraampje met allerlei exotische dingen, heel pikante olijven (ook andere), en veel gedroogde vruchten. Daar we beiden verlekkerd zijn op die dingen, hebben we een voorraadje ingedaan. Als Bart komt zullen de kinderen ook weer kunnen snoepen !

Maar het was een grote, lange markt, met wellicht meer dan de beloofde 250 kraampjes, en pakken kooplustigen, waaronder heel veel Vlamingen. Ook een pak van de verkopers waren Vlamingen, en verrassend veel waar een van de twee partners duidelijk van Vlaamse origine was. Wat zitten ze toch altijd te zeveren over hun Vlaams-Waalse kwestie ???  Stel je eens voor dat je dat splitst... leuk voor al die gezinnen ! Die zijn nu wellicht gewoon Belg, maar straks moeten ze hun eigen volksaard gaan verloochenen. Dat kan toch niet ?  En zo zijn er vele duizenden gezinnen !

Het was heerlijk wandelen, in het begin veel te koud voor de tijd van het jaar, en eventjes vielen er enkele regendruppels, maar dan kwam de zon te voorschijn, en was het meteen warm.
Heerlijk wandelweer, en met het inlassen van een paar tussenstops was het best te doen.

MOED EN ZELFOPOFFERING ???
Heb je het ook gelezen, de regeringsleden zijn bereid hun verlof in te korten om de monetaire crisis prioritair te behandelen. Wel liggen ze nu al in ruzie of dat de taak is van de voorlopige of van de toekomstige regering...
Met andere woorden, ze zijn wel overtuigd van de brandende noodzaak, maar willen dit gebruiken om hun ideeën door te drukken voor de vorming van een nieuwe regering. Echt onbaatzuchtig... ?

De crisis lijkt me heel ernstig, veel ernstiger dan men nu laat uitschijnen in de media !!
Je moet echt eens gaan kijken naar de schuldenlast van Amerika, en van heel wat landen van Europa. We leven echt in en dank zij een economische zeepbel.
De kans dat de zeepbel springt, ligt aan het feit of de nieuwe opkomende economische grootmachten zich nu al gereed voelen om de zaak in handen te nemen. Zijn ze van mening dat ze dat aan kunnen, dan hangen we.
Zo simpel is het eigenlijk...
Met andere woorden, ons lot ligt in handen van Brazilië, Rusland, India en China...
Laat ons hopen dat ze nog niet sterk genoeg staan, en hopen dat wij eindelijk eens op een normale manier aan economie gaan doen, zodat we nog op zijn minst gedeeltelijk tot een herstel kunnen overgaan.

Maar het is zondag... laat ons maar niet te veel aan al die dingen denken... Laat ons maar stilletjes wat genieten van het leven, zonder gekke dingen te doen, gewoon blij zijn met het leven !

tot de volgende ?

66 jaar geleden

Image via WikipediaVandaag is het 66 jaar geleden dat de eerste atoombom geworpen werd op Hiroshima. Drie dagen later was het de beurt aan Nagasaki. Sindsdien kenden we vele atoomproeven waarvan vooral Bikini berucht bleef wegens de extreem hoge radioactiviteit. Een Japans schip dat voorbij het eiland voer werd besmet, en 14 van de bemanningsleden kregen kanker. Bijna alle stierven er aan. Nadien kenden we ook Tjernobyl  en onlangs Fukushima... En dan zwijgen we over de vele "kleinere" rampen met kerncentrales...

Kernenergie...
Toppunt van menselijke waanzin ?
Men is, na de opsomming van al de rampen meteen geneigd om volmondig "JA" te schreeuwen, maar wellicht zullen dan vele mensen die door bestralingen hun kanker wisten te overwinnen gaan steigeren...
Radioactiviteit en kernenergie zijn dus, zoals zowat alles, een medaille met twee kanten.

Er is wellicht geen volkomen slecht, net zoals er wellicht geen volmaakt goed bestaat. Alles wat des mensen is, lijkt de twee kanten in zich te hebben.
Het is ook niet nieuw. In iedere godsdienst die ik ken, is er goed en kwaad tegenover elkaar gesteld, in de mens en in zijn gedragingen.
Maar is dat ook wel zo ?
Is het niet zo dat het kwade vooral een iets is, dat tegengesteld is aan het belang van de gemeenschap of van een individu van de gemeenschap? Om het anders te stellen, kan een mens die helemaal alleen op een wereld is, wel kwaad doen?

Je zou kunnen stellen dat zelfmoord nog kan, maar waar wij zelfmoord als een zonde, als een kwaad zien, doen ze dat in andere culturen helemaal niet. In Japan kan zelfmoord als heel moedig genoemd worden, en wat we nu zien bij de Moslim zelfmoordterroristen lijkt me ook niet te zeggen dat ze ginder zelfmoord de facto veroordelen. Het is dus maar zeer de vraag of zelfmoord wel een kwaad is. Het is het voor ons, vanuit onze Westerse cultuur, onze katholieke achtergrond wel degelijk een kwaad, maar het kan dus best in een even vol geloof en vanuit een gedegen culturele achtergrond, net andersom zijn. Ik voel me dan ook niet geroepen om daar een oordeel over te vellen.

Maar in dat licht lijkt het dus inderdaad dat kwaad, zonde, er slechts is als er medemensen zijn.
Dat staaft mij in mijn overtuiging, dat godsdienst, naast het Godsbegrip vooral een opvoedende taak heeft en had, en een systeem omvatte voor de versterking van het besef gemeenschap en leven in een gemeenschap.

Op die manier kan iemand die geen godsdienst heeft of wil hebben, niet ontkennen dat godsdiensten op zijn minst een positieve eigenschap hadden als regulator van "de" maatschappij. Daarmee zeg ik niet dat ik altijd akkoord ga met alle punten en komma's van de godsdienst als maatschappijregulator, maar feit blijft dat het een sterke motivering voor de binding aan een maatschappij is en was. Vooral het systeem van straf en beloning was een regulator, die je in alle godsdiensten terug vindt.

Maar duidelijk is geen enkele regulator, noch de wetten, noch de godsdienst(en), in staat de mens van het kwaad te weerhouden. Blijkbaar zit er in ons een neiging naar het individu (egoïsme) en een neiging naar de gemeenschap (altruïsme). En zijn de twee voortdurend in conflict. Bij goede mensen overheerst het ene, bij slechte het andere. Toch lijkt het me dat het slechte in de mens de overhand heeft. Wellicht omdat in dat egoïsme ook het behoud van je eigen ik zit. Het vergaren van geld en macht is in se niets anders dan een zich veilig stellen tegen alles en nog wat.

Gisteren zijn we opgeroepen naar het Tehuis voor bejaarden, omdat tante nu heel slecht ligt... Ze eet niets meer, kan amper nog wat drinken, en de dokter nam de beslissing dat het geven van orale medicatie niet meer mogelijk is in deze omstandigheden. Daar tante iedere poging om een baxter aan te leggen verhindert (ze trekt de naald telkens weer uit), is het toedienen van medicatie alleen nog mogelijk voor de zaken die men kan inspuiten, maar sommige medicamenten voor haar hartritmestoornissen zijn niet te verkrijgen in een inspuitbare vorm... Met andere woorden, wellicht zal het nu heel snel gaan. En komt de dood als een verlossing van het levensmoede lichaam.
Ze kent ons nog, want ze greep onze handen vast, en drukte die verscheidene keren aan haar lippen, als een duiding van haar liefde voor ons. Praten gaat immers niet meer.

En dat brengt er mij op, dat op een gegeven moment, dat egoïsme blijkbaar niet meer werkt in de richting van zelfbehoud, maar dat er moment kan komen, dat de levenswil op is. Ons moeder zei regelmatig dat ze geen zin meer had om nog langer te moeten leven, ik zie dat nu ook bij tanteke... Deze mensen zijn niet geneigd tot zelfmoord, maar ze verlangen naar de dood, als verlossing. Ik geloof niet dat tanteke pijn heeft, althans niet lichamelijk, maar net als mijn moeder verloor ze een kind, kende ze veel leed en takelde ze langzaam af. Dergelijke mensen houden er niet van echt helemaal afhankelijk te worden. Voor hen hoeft het allemaal niet meer, en tante ligt nu langzaam uit te doven als een kaarsje... En hopelijk mag ze net als moeder zaliger, in haar slaap gaan, zonder het misschien zelf te weten...

Wie het geluk heeft op die manier te mogen sterven, lijkt dan ook het kwaad in de mens achter zich te hebben gelaten. Omdat ze zichzelf achter laten...

Misschien is het te sterk om te stellen dat het IK de bron is van alle kwaad, maar het lijkt er toch héél sterk op...

tot de volgende ? (foto: Nagasaki voor en na de atoombom...)

Ambrosia...

Image via WikipediaAmbrosia doet me denken aan Ambrozijn, de drank der goden die het eeuwig leven geeft... Mis dus.
Ambrosia artemisiifolia is een geniepige plant, die, zoals de naam het al zegt erg lijkt op de artemis ofte bijvoet.
Waarom daar een blog aan wijden ?
Welnu, de ambrosia is een hier meer en meer oprukkende, woekerende plant van vreemde origine.
En dat zou niet eens zo erg zijn mocht er niets iets grondig mis zijn met deze vreemde plant.
Ambrosia is immers een plant die in hoge maten allergie veroorzaakt, en bovendien zo onhebbelijk is later te bloeien dan onze inheemse planten, waardoor het allergie-seizoen we twee maanden langer wordt.
Slecht nieuws dus voor de vele allergische personen onder ons.
Vandaar ook dat er steeds meer stemmen opgaan om deze wilde intensief te gaan bestrijden en de bevolking op te roepen om de plant manu militari te vernietigen.
Maar dat is niet zo simpel, het meest efficiënt is de plant gewoon met wortel en al uitrukken, maar... zoals gezegd, de plant lijkt sterk op de bijvoet, die helemaal niet schadelijk is, en die men niet graag zou zien verdwijnen. Bovendien is er nog een plant waarmee men kan verwarren: het boerenwormkruid.

Als plantenliefhebber zie ik niet goed hoe dat mogelijk is, want voor mij verschillen boerenwormkruid en bijvoet heel erg van elkaar, maar ze hebben inderdaad met een beetje goede wil alle twee wel wat gelijkenis met ambrosia... Alhoewel de plant volgens mij heel wat dichter bij de bijvoet staat dan bij het boerenwormkruid. Om het dan ook simpel te houden, als je bijvoet kent, weet je dat die plant aan de onderzijde van het gevederde blad wat grijzig is. Als je dus een bijvoet ziet die aan de onderzijde van het blad niet grijzig is: uitrukken, het is ambrosia.
Om de zaak een goed te bekijken, google eens naar Ambrosia en bekijk de plant eens goed, en doe dan hetzelfde met bijvoet en met boerenwormkruid... Zodat de plant je niet helemaal vreemd is.

Oh ja, hoe de plant hier in onze contreien belandde ???? De vruchten schijnen nogal eens deel uit te maken van vogelzaad....
Enne... het is niet alleen schadelijk als allergie-plant, er zijn velden bekend waar ze tussen de aardappelen groeiden, en heel wat schade aanbrachten aan onze geliefde patatjes...
Uitroeien dus ! Voor je medemens en voor je patatjes.

Iets heel anders...
Heel wat van mijn blogs vinden hun inspiratie in het nieuws... Nieuws die ik voornamelijk ook lees op mijn kwampjoetertje... op divers nieuwssites... Ik heb er u in het verleden al laten kennis maken met enkele van de betere, maar sinds een paar dagen ben ik ook lezer van DeWereldMorgen.be....  Je moet daar echt eens gaan kijken !
Het is niet echt een site met nieuws in de zin van je dagelijkse krant, maar het zijn heel veel, heel interessante artikels door heel veel mensen geschreven, met een duidelijke visie.
Dit is meteen zijn sterkte èn zijn zwakte... Net zoals ik hier mijn mening poneer, doen ze het daar dus ook. Ben je niet akkoord met het artikel in kwestie, dan is dat jammer, maar het heeft je dan in ieder geval op iets gewezen, en het heeft je doen nadenken.

En nadenken, dat is waar het eigenlijk altijd zou moeten om draaien ! Want we worden heelder dagen om de oren gezwaaid met de media-meningen, die ons als een kudde schapen in één bepaalde richting willen dwingen.
Ik ben geen schaap
Dus wil ik ook niet met de massa mee in één richting worden geduwd, en vind ik het tof andere meningen te leren kennen, en zo gedwongen te worden mijn eigen grijze cellen aan het werk te zetten.

Ik weet zeker dat je ook nu en dan zit te ergeren over dingen die ik neerschrijf, maar dat is dan ook een beetje de bedoeling. Soms is het goed de goegemeente eens een stamp onder de broek te geven, zodat ze weer één moment wakker wordt.

Ik ga ook niet beweren dat ik het altijd bij het goede eind heb, maar als ik jou doe nadenken, en jij op die manier iets dichter komt bij de waarheid of bij een eigen idee, dan heb ik mijn doel bereikt. Ik wil geen gelijk krijgen, dat is mijn zorg niet, ik wil dat je zelf leert nadenken, dat je alert bent en blijft, en niet alles zo maar slikt als zoete koek.
Dus... raad ik je aan om ook eens te gaan kijken op www.DeWereldMorgen.be

en als het je meevalt, je kunt je laten verwittigen via je facebook van het verschijnen van nieuwe artikels.

tot de volgende ?

Oude liedjes in nieuwe verpakking

Image via WikipediaFacebook is heerlijk ! Vooral sinds ik reageerde op wat clipjes met muziek van lang geleden. Nu krijg ik regelmatig eens wat muziek te zien op facebook. Dat zal vroeger ook wel het geval geweest zijn, maar zo heel lang ben ik nog niet op facebook, en het is nog veel minder lang dat ik er nu en dan eens echt gebruik van maak.
Vandaag vond ik op mijn Facebook het liedje en de clip van DA,Da,Da... Van heel lang geleden, want de kinderen waren toen teenagers (tien-ezels placht ik te zeggen)... en nu zijn ze ook al meer dan 40... Ik wist begot niet meer van het bestaan van het liedje af, en ik denk dat ik nooit eerder het clipje zag (Bestonden die dingen toen ook al ????)
In ieder geval, op het clipje zag je een jongeman met een grijze bloempot op zijn hoofd, een beetje familie van de fez, maar dan 27 maten te groot, je zag zijn ogen en oren niet meer.
Nu en dan erger ik me wat aan dat Facebook-gedoe, als ik mensen berichtjes zie publiek maken, die eigenlijk niet publiek zouden mogen zijn, maar voor de rest vind ik het een heerlijk middel om zaken uit te wisselen... en vooral om dingen te horen en te zien van mensen die ik bijna nooit in levende lijve te zien krijg. Oude collega's, verre kennissen en de vriendjes en vriendinnetjes van mijn kleinkinderen... Maar van die laatste categorie maar enkelen, want als je de facebook ziet van mijn kleinzoon, dan staan daar wellicht 1.000 "vrienden en vriendinnen" op... Zo'n facebook lijkt eerder op een moeras dan op een gezellig gespreksmiddel.
Maar ja, dat lijkt wel bij de meesten zo te zijn, zeker bij echt jonge mensen. Dagelijks zie ik weer meldingen dat er weer zo veel of zoveel vriendjes zijn bijgekomen op de facebook van Anja of van Emma... Ik heb de indruk dat daar een soort competitie bezig is: "Pfff, ik heb toch al driehonderd vrienden meer dan jij op mijn facebook !"
Stilaan begin ik ook de taal die ze gebruiken te verstaan. Ze schrijven immers geen Nederlands meer, maar een heel gek taaltje vol bizarre afkortingen en met gebruikmaking van Engels in het Vlaams ingemixt...
W wrn mt zn 4en of iets wat er op lijkt, is dan: We waren met zijn vieren... En ik geef een heel simpel voorbeeld, want alhoewel ik het tegenwoordig meestal wel kan lezen, beheers ik die taal niet... en ik zal het wellicht helemaal nooit leren. Wel heeft het me een idee gegeven hoe er in hemelsnaam schrijftalen zijn ontstaan, waar de klinkers nooit geschreven worden... Zoals bv in het Joods. (Jiddisch)

Tot mijn verbijstering kun je dat inderdaad meestal foutloos lezen. Meestal...

Maar terug naar die eindeloze lijsten vrienden... Facebook gebruikt dat woord, en gedwee gebruiken al de gebruikers van het systeem dat woord ook... Maar ergens is het een ontwaarding van het woord. Er is immers geen mens die zoveel vrienden heeft. Vrienden zijn immers een hoogst zeldzaam goed. Om het op zijn Vlaams te zeggen, je kunt veel maten hebben, zelfs een deel goede maten, maar vrienden daar kun je er maar heel weinig van hebben en te vriend houden !
Vrienden zijn mensen die alles voor je over hebben, en waar jij alles voor over hebt. Er zijn wellicht heel veel mensen die nog nooit een echte vriend hebben gehad, of die er nooit een zullen hebben.
In een gelukkig huwelijk is je partner ook je vriend. Dat is gaat een bank verder dan de seksuele aantrekkingskracht, verder dan de huwelijksbelofte, dat zou, indien nodig over lijken gaan. Voor een vriend doe je alles, zonder er over na te denken. Zonder de gevolgen in acht te nemen. Je staat voor elkaar, je bent één.
Vandaar ook mijn opmerking dat in een goed huwelijk de partners ook vrienden moeten zijn.

Als je dat echt hebt, dan heb je eigenlijk nog heel weinig mensen "nodig" buiten je huwelijk. Het is een compleet iets, het is een werkelijk geheel.
Vandaar ook dat het niet mogelijk is een heleboel vrienden te hebben ! Je kunt immers niet echt 100 % klaar staan voor iedereen, je kunt dat maar voor enkelen. Gewoon al praktisch gezien.
Met een echte vriend ben je een twee-eenheid.
Zo hoort het ook te zijn in een werkelijk goed huwelijk.

Een ding als Facebook veroorzaakt dan ook een ontwaarding van het woord Vriendschap ! Een ding die we eigenlijk al wat gewoon moeten zijn, want de moderne wereld heeft een heleboel "heilige" woorden, een heleboel begrippen van en met waarde, tot gemeen goed gemaakt. Liefde, Geluk en Vriendschap zijn er maar enkele van.

Men maakt van waarden commerciële begrippen of zaken die niet meer echt staan voor de waarden die oorspronkelijk in het woord lagen vervat.

We gaan straks met zijn allen wakker worden, en beseffen dat wij geen woord meer hebben voor vriendschap, voor liefde, voor geluk, voor vertrouwen... en zoveel andere dingen.  Straks gaan we nieuwe woorden moeten gaan maken om de oude begrippen weer op te tillen tot hun werkelijke waarde.

Dat is niet nieuw! Het woord loos was ooit het woord voor sluw, slim, en het woord onnozel was ooit het woord voor onschuldig. Er moet dus ook vroeger een taalontwaarding hebben plaats gevonden. We hebben dit hersteld met nieuwe woorden.
We gaan dit weer moeten doen.

Maar we kunnen misschien ook een opteren om de waarden te behouden, wie weet slijten woorden minder vlug in een maatschappij met waarden?

tot de volgende ?

Heet van de politieke naald ?

Image by agriflanders via FlickrLeterme is de nationale politiek kotsbeu, hij opteert heel discreet en heel voorzichtig voor een internationale functie ... in de politiek... kwestie van van in het groot domme dingen te kunnen doen ?
Na al zijn getwitter en gechat met al dan niet bestaande amourettes, heeft hij waarschijnlijk toch niet zo veel kans meer op echt leidende functies in de Nationale politiek, want of het nu waar is of niet, al die geruchten blijven hangen in de geesten des menschen...
Wellicht hoopt hij nu dat het getwitter niet verder reikte dan het binnenland?

Ach, al bij al valt of viel hij nog mee. Hij heeft geen grotere stommiteiten gedaan dan zijn voorgang(st)ers (ik bedoel hier niet het vrouwelijke equivalent, maar het misdadige), tenzij we spreken over zijn kennis van onze nationale Hymne...

Nochtans is er sinds decennia nog nooit een Premier geweest die zo ongestoord kon regeren al Leterme, na de val van zijn regering. Ik heb het donkerbruin vermoeden dat dit wel eens aanstekelijk zou kunnen werken, en we voortaan telkens en telkens weer heel, heel , heel lange perioden van "waarnemende" ofte "voorlopige voortdoende" regeringen gaan zien. Het lijkt ondertussen de manier om heel wat dingen recht te zetten, en ondertussen de hete brij door te schuiven naar de volgenden ...

Een "voorlopig voortboerende" regering heeft het enorme voordeel dat ze telkens weer kan zeggen dat ze niet bevoegd is, en als het iets is dat ze wel graag doen te kunnen stellen dat de situatie het noodzaakt en het aldus wel tot de bevoegdheden behoort... Bovendien heeft ze in die tijd amper te maken met een echte oppositie, want alle partijen zijn nog in de running om eventueel toch te mogen regeren, en je kunt moeilijk ruzie gaan maken met je onderhandelingspartners...

Kortom, het is de bijna volmaakte vorm van regeren.
Alleen...
Die oelewappers van buitenlanders willen dat niet inzien, en men kan het moeilijk gaan publiek maken om de eigen bevolking niet te choqueren...
Dus worden we op de financiële markt onder vuur genomen.
En is het misschien wel wijzer om bijtijds te opteren voor een andere, liefst een buitenlandse functie...
Wat dus bij deze gebeurd is...

Een paar weken terug kwam er van Microsoft zowaar een bijna verliefd aandoend filmpje over de jarige Linux. Enkele dagen later een grote aankoop van patenten door dat zelfde Microsoft... De liefde lijkt warempel niet meer op te kunnen, en lijkt af te stevenen op mariage de raison... Of denk ik nu te ver ?
... ja...
Ik denk duidelijk te ver...
 Want nu blijkt dat Microsoft alleen  gezorgd heeft dat één van zijn slagvelden is overgegaan naar een situatie van vrede, maar enkel en alleen om alles in de strijd te kunnen werpen tegen een andere vijand: Google !
Er zijn nu filmpjes in omloop waarbij ze elkaar op humoristische (???) wijze aanvallen, en er is zelfs een Google-actie waar men de verstandige mensen de kans heeft om af te stappen van het antieke Hotmail en co...

Ondertussen wint Google voortdurend veld, en Chrome is in heel veel landen al de tweede grootste browser, ondanks zijn nog heel jonge leeftijd. Dat is wellicht de echte reden waarom Microsoft plots opteerde voor een veldslag met de grootste en nieuwste dreiging...

Een beetje jammer allemaal... Want hoe eigenaardig het ook allemaal mag klinken, eigenlijk zijn zowel Microsoft als Google en ook Linux heel sterke economische begrippen... Met heel wat kapitaal achter zich.
Met andere woorden, het is niet nodig je de producten duur te verkopen, je kunt ook veel geld verdienen met de producten gratis aan te bieden...
... en je kunt het me kwalijk nemen of niet, maar ik hou veel meer van dat gratis gerief, dan dat ik voor praktisch identieke zaken véél geld moet geven.
Ik hou niet van oorlog, ook niet tussen software-giganten, maar toch gaat mijn voorkeur daardoor naar Google en Linux...
Toch zie ik een bedreiging, ze kunnen elkaar het leven dermate zuur maken, dat er op den duur niets meer gratis zou zijn... en dat zou pas een ramp zijn.
Dat ze elkaar beconcurreren is dan weer een goede zaak, want dat dwingt ze om met steeds betere producten te maken. Oorlog is een bron van nieuwe uitvindingen...

Sorry, 't was weer over politiek en over oorlog... en 't is nog aan 't regenen ook!
djudedju

tot de volgende ? (foto: die met een kostuum aan is Leterme...)